De tijd gaat echt supertraag voorbij... Na een bezoekje aan de gynaecoloog 2 weken geleden, kreeg ik bedrust en weeënremmers voorgeschreven. Ik was toen 28 weken zwanger en mijn baarmoederhals bleek al verkort en verweekt te zijn... Het leek wel of de grond even onder mijn voeten wegzakte. Wat betekende dit? Zou ik binnenkort bevallen? Zou onze dochter in de couveuse belanden? Zou ze het halen? Zowel mijn man en ik hebben op slag niet meer op de echo gelet die de dokter op dat moment aan het nemen was...
We hebben dit al eens allemaal meegemaakt tijdens de zwangerschap van ons zoontje. Toen belandde ik aan 33.5 weken in het ziekenhuis en gijselden ze me er tot 37 weken aan een pre-parinfuus. Ik dacht toen dat dit allemaal nog meeviel, want ik was toch bijna 34 weken ver. Toch bleken de vroedvrouwen bezorgd. 34 weken was nog zo pril...
En nu wordt er dus 6 weken eerder aan de alarmbel getrokken met de boodschap: doe vanaf nu alles vanuit je zetel en dat minimum tot je voorbij de kritieke grens van 34 weken bent :s
Intussen zijn hier al 2 weken van voorbij :) Maar god wat gaat de tijd traag. Misschien moet ik maar eens een club oprichten: die van de rustende moeders in spe :) Als er iemand kandidaat is om zich aan te melden en zich even veel verveelt als ik, laat het dan gerust weten ;)
